دل نوشته 1

سلام شیرینی زندگیمون پسر قشنگم

این روزها تمام وقتمو پر کردی اونقدر که گذر زمان را متوجه نمیشم صبحها باهم بازی میکنیم و عصرها میریم پارک.دیروز واسه ی اولین بار سوار تاب شدی با اینکه  نمیتونستی بشینی و سر میخوردی پایین اما خوشت اومده بود.فردا باید دوباره واکسن بزنی واکسن 6 ماهگیت دارم از غصه ی اون لحظه ای که دردت میگیره و گریه میکنی دلم میترکه و چشمام پر از اشک میشه اما  چاره ای نیست عوضش مریض نمیشی تو پسر قوی هستی.دوست دارم همیشه لباتو خندون ببینم.دلم واسه ی باباجان و مادرجون تنگ شده ،مامانیت تمام غربت و تنهایی توی این شهرو به جون میخره چرا که  تمام دلخوشیش اینجا شما هستی و بابامیثم. شاید شما هم وقتی بزرگ بشی مجبور بشی بری یک جای دورتر کاش اینطور نشه آخه من طاقت دوریتو ندارم حتی یک لحظه. اما از خدا میخوام  همیشه هرجا هستی خوش باشی و بدونی که مامان و بابا عاشقتن و منتظر نگاهها و لبخندهای قشنگ تو.

دوستت داریم خیلللللللللللللللللللی  زیییییییییییییاد

این عکسای قشنگو بابامیثم واسه ی وبلاگ شما درست کرده

مرسی بابا

اینم اولین تاب سواری جوجوم